Wskrzesić czy nie wskrzesić, reaktywować czy też nie? To pytanie nurtowało mnie od dawna. Z racji tego, że nie miałem czasu na prowadzenie tegoż bloga pojawił się zastój, który stopniowo będzie rozładowywany.
Wskrzeszam! A co! 
Na dobry początek zdjęcie z Izraela, dokładniej z Tel-Awiwu. Dan’owy Ha’argaz wyprodukowany w oparciu o podzespoły MAN-a pędzi na czerwonym świetle przez malowniczą dzielnicę kontastowego miasta jakim z pewnością jest Tel-Awiw.
Coż urlop się skończył i trzeba było opuścić słoneczną Bułgarię, a dokładniej Ahtopol (Ахтопол) – miasto portowe na południowo-wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego, w którym spędziłem miło czas przez te dwa tygodnie, focąc i wypoczywając na plaży.
Wkrótce dodam opis trasy.
Urlopu czas nastał 
Wycieczkę w składnicę klasyków motoryzacyjnych, jak i demobilu z zachodu czas zacząć!
ŁTR ruszył, na nowe torowisko wyjechały tramwaje, wszystko powoli wraca do codzienności. Zetki, które były ostoją komunikacyjną podczas budowy ŁTR, zastępujące dzielnie tramwaje na odcinku Zgierz-Helenówek-Chocianowice-Pabianice, przeszły do historii. Uchowała się tylko jedna, która zastępuje tramwaj linii 15 na remontowanym odcinku Rzgowska-Rondo Lotników Lwowskich, a jest nią Z8 (pl. Niepodległości-Rondo Insurekcji Kościuszkowskiej. Obsługują ją cztery brygady, w tym trzy z PKS Łódź, czyli m. in. żółtek ze znajomym kierowcą za sterami (pozdrawiam).
TYLKO BIEDRONKA NIE MA OGONKA CZYLI Z8 W RYTMIE DISCO.
Dnia 01.07.08 roku, po niespełna rocznym remoncie, który paraliżował ruch w mieście Łodzi, otwarty został Łódzki Tramwaj Regionalny. Czy jednak jest on szybki i regionalny? Nie! Tramwaje na torowisku ŁTR nie mogą osiągnąć swojej maksymalnej prędkości, ponieważ w wielu miejscach trwają jeszcze prace wykończeniowe. Dlatego zbyt szybkie poruszanie się pojazdów szynowych na tych odcinkach spowodowało by zagrożenie dla pracujących robotników. Może tramwaj regionalny? Również, nie! ŁTR miał sprawnie połączyć Pabianice ze Zgierzem przez Łódź. Jednak do tej pory do użytku oddano jedynie torowisko w mieście Łodzi, ponieważ władze tych trzech miast nie mogły się ze sobą dogadać. Brakowało również niektórym gminom pieniędzy na remont torowisk. Dlatego, narazie linia 11, która miała być tą pośpieszną magistralą, jeździ od Helenówka do Chocianowic. A czy może działają te innowacyjne systemy, które miały informować pasażerów o zbliżającym się tramwaju, który miał mieć zawsze zielone światło? Nie! Z tym też się jeszcze nie uporano. Wszystko ma ruszyć dopiero po zakończeniu prac na całym odcinku ŁTR. Pytanie tylko kiedy.
Mogę również dodać, że wraz ze startem Łódzkiego Tramwaju Regionalnego znikneły wszystkie linie zatramwajowe. Została tylko linia Z8 (pl. Niepodległości-Rzgowska). Otworzono również dwie nowe linie 16 (Kurczaki-pl.Kilińskiego/Zgierz) z wariantem 16A (Kurczaki-Helenówek) oraz P (Chocianowice-Wiejska/Pabianice).
Teraz parę słów o wagonach jeżdżących na ŁTR. Narazie na ten szlak wpuszczane są wszystkie wagony tramwajowe, a na linię 11 obsługują tylko tramwaje typu 122N i Cityrunner. Po wdrożeniu w życie inteligentnych systemów usprawniających przejazd, klamotki znikną z trasy ŁTR-u. Zostaną tam tylko te tramwaje, które są naprawach głównych i są wyposażone w system GPS oraz składy na stałe przypisane do linii 11.
Panie! Ale ładny tramwaj! To PESA!
Tak, tak, Pesa, mamy ich dokładnie 10 sztuk. Wszystkie przeznaczono do obsługi linii 11. Niestety już w niektórych wagonach objawia się tzw. choroba wieku młodzieńczego, czyli mniejsze bądź większe awarie. Jednak na to można przymknąć oko, gdyż to zjawisko jest normalne. 
Skrzynia biegów ZF 4HP500 - 5 tys. złotych,
Uszczelka pod głowicę – 200 złotych,
Parasol Solarisa - 30 złotych,
Podróż busem Wichra z Łodzi do Poddębic, z dodatkiem tyłeczka jakiejś suni, ocierającego się o twoje ramie – bezcenne,
Są przeżycia, od których jesteś niezależny, wszystkich innych uświadczysz podczas podróży zatłoczonym busem…
OCZYWIŚCIE FOTO GAGARÓW Z RAIL POLSKA MUSIAŁEM SPIEPRZYĆ!
Dzisiaj dobiegł końca pewien rozdział w historii aleksandrowskiej komunikacji publicznej. Rozpoczął się remont skrzyżowania ulic Wojska Polskiego, 11 Listopada i Warszawskiej, dlatego żegnamy się z ostatnim reliktem torowiska dawnej linii 44, który jako jedyny pozostał w jezdni, do dziś. Około południa zaczęło się jego wyrywanie. Jednak usunięto tylko około 20 metrów torowiska, jedynie na próbę. Jutro nastąpi generalne wyrywanie historycznych szyn.
Teraz trochę historii. Linia tramwajowa pomiędzy Łodzią a Aleksandrowem została otwarta w 1910 roku, początkowo była nadzorowana przez zarząd Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych, dopiero po II wojnie światowej przejęło ją MPK Łódź. Połączenie to rozwijało się prężnie przez prawie 80 lat, niestety na początku lat dziewięćdziesiątych podjęto decyzję o jej zamknięciu, która została wdrożona w 1991 roku. 1.04.1991 roku zawieszono generalnie ruch tramwajowy na tej relacji. Od 1995 roku stopniowo następował demontaż torowiska oraz infrastruktury z nim związanej.
Jako wspomnienie tej linii, pozostawiono kawałek szyn w parku miejskim, przy dawnej pętli tramwajowej Plac Kościuszki, gdzie tramwaje kończyły klimatyczną podróż do Aleksandrowa Łódzkiego.
Ostatnio z nudów wybrałem się z kumplami (pozdrawiam Was), na autostradę A2, porobić jakieś zdjęcia.
Pierwszą część polowania spędziliśmy na wiadukcie w miejscowości Kowalewice niedaleko Ozorkowa. Powiem, że bardzo miło się tam foci, ruch jest dość spory i okolica niezwykle spokojna. Niestety, o tej porze jeździło mało autokarów, które były nijakie. Liczyłem na jakiegoś Ikarusa 256 ze wschodu, ale jak wiadomo “A może frytki do tego”, czyt. Ikarusa nie uraczyłem, tylko ciągle Travego, Tourismo, Travego, Tourismo.
Drugą część polowania spędziliśmy na MOP-ie, niedaleko Strykowa. Dostaliśmy się tam po dość skomlikowanej przeprawie przez zakorkowany Ozorków (sic!). Jest tam ogólnie dość ciekawie, focic też jest co, jak to na A2, jednak w tym miejscu nie robiłem żadnych zdjęć, ponieważ moja 200 mm stałka, nie dawała rady, ze względu na bliskość latarni, barierek i jakichś betonowych płyt oraz ekranów dźwiękoszczelnych, które właziły w kadr. Oczywiście krótszego słoika nie zabrałem, bo jak stwierdziłem rano: “Po co!”.
Nawet nie wiedziałem, że w odległości kilku kilometrów od miejsca mojego zamieszkania są takie fajne kolejowe klimaty.
Zdjęcie przedstawia jednotor w miejscowości Jedlicze A, który rozwidla się na dwutor na stacji w owej wsi. Całość stanowi klimatyczną mijanke dla składów pędzących tym szlakiem.
Wódka rzeczywiście uwzniośla, idę ulicą śpiewając alleluja!
Ludzie ustępują mi drogi, mam uśmiech na twarzy, oni chyba nie
Całuję w rękę kierowcę tramwaju, który wyrzuca mnie na ostatnim przystanku
Chyba jest niemuzykalny…
Zacier
Informacje